Αναζήτηση Κλινικών

Αναζήτηση για:
Επιλογή Τμήματος

Εξωτερικά Ιατρεία

Επιλογή Τμήματος
Ημέρα εφημερίας

Συνδεδεμένοι χρήστες

Έχουμε 26 επισκέπτες συνδεδεμένους


The Second Economic Adjustment Programme for Greece- Fourth Review – April 2014

The Second Economic Adjustment Programme for Greece- Second Review – May 2013

Health Professional Mobility in a Changing Europe
New dynamics, mobile individuals and diverse responses


Η Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών είναι το δευτεροβάθμιο σωματείο-Ομοσπονδία που εκπροσωπεί την συντριπτική πλειοψηφία των Ιδιωτικών Κλινικών που λειτουργούν στην χώρα.

Σκοποί της Ένωσης είναι:

α) Η μελέτη, διαφύλαξη και προαγωγή των επιστημονικών επιδιώξεων και των ηθικών, κοινωνικών, οικονομικών και επαγγελματικών συμφερόντων των ιδιωτικών κλινικών.

β) Η συνεργασία με τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, με σκοπό την ανύψωση της παρεχομένης στάθμης νοσηλείας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

γ) Η καλλιέργεια του πνεύματος συνεργασίας, συναδελφικότητας και αλληλεγγύης μεταξύ των Ενώσεων μελών της Ομοσπονδίας.

δ) Η ανύψωση και ενίσχυση της πνευματικής και κοινωνικής στάθμης των μελών των Ενώσεων, που συμμετέχουν στην Ομοσπονδία, συμπεριλαμβανομένης ενδεικτικά και της οργάνωσης διαλέξεων, μορφωτικών ή άλλων κοινωνικών εκδηλώσεων (ανακοινώσεις επιστημονικές, δημοσιεύσεις κ.λπ.).

ε) Η προστασία και προαγωγή των επαγγελματικών, κοινωνικών και οικονομικών συμφερόντων των ιδιωτικών κλινικών της χώρας στα πλαίσια της εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου, η επιδίωξη εξεύρεσης και εφαρμογής μεθόδων οικονομικότερης λειτουργίας αυτών με την με κάθε νόμιμο τρόπο μείωση των κάθε είδους δαπανών τους, η ενθάρρυνση της ίδρυσης και της συμμετοχής των μελών της σε προμηθευτικούς, παραγωγικούς, καταναλωτικούς Συνεταιρισμούς, η ίδρυση και λειτουργία σχολών εκπαίδευσης και κατάρτισης προσωπικού κλινικών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

στ) Η εκπροσώπηση των Πρωτοβάθμιων Επαγγελματικών Οργανώσεων (Ενώσεων) – μελών της για την υπογραφή, ύστερα από διαπραγμάτευση, πάσης φύσεως συλλογικών συμβάσεων, που υπάγονται στην αρμοδιότητά της, νοσοκομειακής περίθαλψης, διενέργειας διαγνωστικών εξετάσεων και κάθε μορφής παροχής υπηρεσιών υγείας με κάθε ασφαλιστικό ταμείο και φορέα κοινωνικής ασφάλισης.

Οι Ιδιωτικές Κλινικές:

Προσφέρουμε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Περίθαλψης

Επενδύουμε διαρκώς σε νέο Ιατροτεχνολογικο εξοπλισμό για να προσφέρουμε νέες Διαγνωστικές και Θεραπευτικές μεθόδους στην αντιμετώπιση των ασθενειών

Ισχυρή παρουσία και συμμετοχή στο Ελληνικό Σύστημα Υγείας με 15.000 κλίνες νοσηλείας και απασχόληση 20.000 εργαζομένων

Κτίζουμε το αύριο, οραματιζόμενοι ένα σύγχρονο σύστημα υγείας, υψηλής αποδοτικότητας, άμεσης ανταπόκρισης, ελεύθερης πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες

Τελευταία νέα

Η Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών είναι το δευτεροβάθμιο σωματείο-Ομοσπονδία που εκπροσωπεί την συντριπτική πλειοψηφία των Ιδιωτικών Κλινικών που λειτουργούν στην χώρα.

Best Wishes

Dear UEHP members,

As the year comes to an end, we would like to thank all of you for your support and cooperation in 2019 and to wish you all the best for the festive season.

It has been another successful year for the European Union of Private Hospitals with a number of publications and events. We have continued to extend our outreach beyond the Brussels sphere, as well as achieving an ever greater impact on the EU policy agenda.

With the new EU leadership now in place, UEHP will be closely following the ambitious programme and strategic priorities of the European Council and the Von der Leyen Commission, organising debates and providing analysis on the big issues and key policy challenges in 2020 and beyond.

 Best wishes for Christmas and the New Year



European Green Deal

Dear UEHP members,

As you know, this week the European Commission presented the European Green Deal, a roadmap with actions for making the EU's economy sustainable by turning climate and environmental challenges into opportunities across all policy areas and making the transition just and inclusive for all.

President Ursula von der Leyen said: ‘The European Green Deal is our new growth strategy for a growth that gives back more than it takes away. It shows how to transform our way of living and working, of producing and consuming so that we live healthier and make our businesses innovative. We can all be involved in the transition and we can all benefit from the opportunities. We will help our economy to be a global leader by moving first and moving fast. We are determined to succeed for the sake of this planet and life on it for Europe's natural heritage, for biodiversity, for our forests and our seas. By showing the rest of the world how to be sustainable and competitive, we can convince other countries to move with us.'

Executive Vice-President Frans Timmermans added: ‘We are in a climate and environmental emergency. The European Green Deal is an opportunity to improve the health and well-being of our people by transforming our economic model. Our plan sets out how to cut emissions, restore the health of our natural environment, protect our wildlife, create new economic opportunities, and improve the quality of life of our citizens. We all have an important part to play and every industry and country will be part of this transformation. Moreover, our responsibility is to make sure that this transition is a just transition, and that nobody is left behind as we deliver the European Green Deal.'

For more information and to dowload the paper, please visit:


Νεο Νομοσχεδιο

Ρύθμιση για την αποπληρωμή του clawback με 120 άτοκες δόσεις για όλους τους παρόχους του ΕΟΠΥΥ, προβλέπει μεταξύ άλλων το νομοσχέδιο του υπουργού Υγείας Βασίλη Κικίλια «Κατεπείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας των Υπουργείων Υγείας, Εσωτερικών, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και άλλες διατάξεις» που κατατέθηκε το βράδυ της Παρασκευής στη Βουλή και θα ψηφισθει στην Ολομελεια αυριο Τριτη βραδυ.

Με το άρθρο 10 θεσμοθετείται η δυνατότητα εξόφλησης με έως 120 άτοκες δόσεις των οφειλών rebate και clawback των παρόχων του ΕΟΠΥΥ. Με αυτό τον τρόπο ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των παρόχων του Οργανισμού.

Οι άτοκες 120 δόσεις αφορούν την αποπληρωμή οφειλών των παρόχων προς τον ΕΟΠΥΥ για rebate και clawback των ετών 2013 -2019. Για την ένταξη όμως στην εν λόγω ευνοϊκή και άτοκη ρύθμιση, οι πάροχοι θα πρέπει να παραιτηθούν από οποιαδήποτε αξίωση και από κάθε ένδικο βοήθημα που έχουν ασκήσει για οφειλές rebate – clawback των ετών 2013-2019.

Ο αριθμός των δόσεων και η διαδικασία είσπραξης θα καθορίζεται με απόφαση του υπουργού Υγείας, κατόπιν εισήγησης ως προς το περιεχόμενο των όρων της ρύθμισης που εκδίδεται, μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΟΠΥΥ.


2. Patient Satisfaction

The primary function of a hospital will always be to address the clinical needs of any patient as quickly, as effectively and with as high quality as possible. This is about diagnosing and treating diseases with the purpose of curing the patient in such a way that the patient can return to a normal economic and social life – and do it as quickly as possible. However, in recent years the issue of patient satisfaction has become much more prominent, and the use of patient satisfaction data has entered into the management of hospitals and in improving clinical procedures and has also become a factor in attracting patients in places where patients have a free choice amongst suppliers and where data about quality and patient satisfaction are made public. There are also prospects of possible use of patient satisfaction data for payments for the services offered, including the so-called bundled payments.

With the introduction of Value Based Health Care (VBHC) the foundation for taking the patient satisfaction strongly into account has been cemented. The original Porter equation [1] defined value in health in relation to the “outcomes that matters to patients” in relation to the cost of delivering these outcomes. Outcomes that matter to patients has of course a lot to do with patients satisfaction, and although most researchers and practitioners would agree that patient satisfaction cannot stand alone as a determinant of defining hospital services, the systematic measurement of patient satisfaction with all aspects of hospital stays in order to estimate the outcomes that matters for patients, has become more and more of a standard practice, and has also become a standard component in the gathering of health system data with purpose of finding a basis for comparison of health systems performance. This is for example the case in the OECD’s publication of data for the PaRIS project.[2]

This calls for work to agree on definitions and methods on how to measure the “outcomes that matters for patients” – or in general patient satisfaction – because today different methodologies are being used at different hospitals and in different health systems.

Standardisation of patient reported outcomes has been done for some years now – mainly with ICHOM – the International Consortium for Health Outcomes Measurements.[3] Measurements that – besides the important traditional data on clinical outcomes – also include for example pain, functional capacity and quality of life – outcomes that matters to patients – will provide a better and deeper understanding of the way the hospital services are delivered. Such instruments are normally referred to as PROMs – Patient Reported Outcome Measures.

PROMs are of course of importance for the individual patient and that patient’s well being, but the aggregated data can also play an important role in improving ways of treatment, including clinical approaches. Obviously finding ways for disease management and clinical interventions that can improve the general well being of the patients is not only good (very good!) for the patients, but can certainly also benefit the hospital and its reputation as well as being a benefit for society if this leads to a quicker uptake of a normal economic and social life with a minimum requirement for care.

So far the use of patient reported outcomes and patient satisfaction in general has been fairly limited, sporadic and based on different methodologies. The pioneering work done by ICHOM and the OECD with the PaRIS initiative should make it possible to base future work in this direction on a standardised – and comparable – basis. As patient’s ability to freely choose amongst suppliers of hospitals services – even across borders in Europe – is increasing, the incentives to publish data on patient satisfaction will increase in order to attract patients and thereby payments for services. This will be true for both public and private hospitals as also public hospitals will see the payments received go down with a decrease in the number of payments. For private for profit hospitals, the incentive to be able to publish data on high patient satisfaction seems pretty obvious.

Συνδεθείτε για περισσότερα...


UEHP Board Meeiting


Στην Ρωμη πραγματοποιηθηκε σημερα το πρωι η συνεδριαση του Διοικητικου Συμβουλιου της UEHP στα γραφεια της Ιταλικης Ενωσης.

Κατα την 3ωρη διαρκεια της συνεδριασης συζητηθηκαν και αποφασισθηκαν τα ακολουθα:

1. η καταγραφη των κοινων προβληματων που απασχολουν τις ιδιωτικες κλινικες σε ολα τα κρατη της Ε.Ε. Το εγγραφο συνταχθηκε και θα δημοσιοποιηθει τις επομενες ημερες.

2. η διοργανωση τον Νοεμβριο του 2020 στην Γερμανια (Βερολινο ή Μοναχο) του συνεδριου της UEHP

3. η δημοσιευση των Βιογραφικων των γυναικων Υπουργων Υγειας της Ε.Ε με την ευκαρια της ημερας της γυναικας 2020.

4. η διοργανωση στις Βρυξελλες στις 22-1-2020 του workshop Master Class with SHAM.

5. η επικειμενη συναντηση με την νεα Επιτροπο Υγειας και τα προβληματα που θα της τεθουν για επιλυση καθως και τα αιτηματα της UEHP.

6. η πραγματοποιηση της ΓΣ στη Ζυριχη στις 30 και 31/1/2020.

Την Κυριακη το βραδυ οργανωθηκε αποχαιρετηστηριο δειπνο προς τιμη του μελους του ΔΣ και μελους του ΔΣ της Ιταλικης Ενωσης AIOP κας Alberta Siaccchi που παραιτηθηκε για λογους υγειας.

Κατα την διαρκεια της συνεδριασης του ΔΣ υπεβαλε την παραιτηση της η Ισπανιδα Προεδρος κα Cristine Contel λογω των επικειμενων εκλογων στην Ισπανικη Ενωση και την αναμενομενη αλλαγη στην Ισπανικη Προεδρια.



“State of Health in EU”,

Dear UEHP members,

This is to inform you that the European Commission has just published the 2019 edition of the annual report “State of Health in EU”, which depicts the profile of health systems in 30 countries in Europe. You can access the full report and the Country profiles here:




Η ΠΕΙΚ στην Ευρωπη

Διευρυνοντας την Ευρωπαικη της παρουσια στην καρδια της Ευρωπης, τις Βρυξελλες, η ΠΕΙΚ συμμετειχε την Δευτερα 16 Δεκεμβριου 2019 στις εργασιες του Διοικητικου Συμβουλιου και της Γενικης Συνελευσης των Ευρωπαιων Εργοδοτων του τομεα της Υγειας και την Τριτη 17 Δεκεμβριου 2019, κατοπιν προσκλησης της Ευρωπαικης Επιτροπης, στο SECTORAL DIALOGUE COMMITTE FOR THE HOSPITAL SECTOR PLENARY Meeting για τον Κοινωνικο διαλογο μεταξυ εργοδοτων και εργαζομενων στα Δημοσια και Ιδιωτικα Νοσοκομεια της Ευρωπης.

Συμμετειχαν εκπροσωποι απο 18 χωρες και την ΠΕΙΚ εκπροσωπησε ο Προεδρος της.





Επιστολη του συναδελφου Π. Μελισσανιδη

Αγαπητοί κύριοι,

Σας αποστέλλω αίτημα που απέστειλα στον ΕΟΠΥΥ και αφορά την επικαιροποίηση του συνόλου των οφειλών μου προς το συγκεκριμένο ταμείο (οφειλές που απορρέουν από το CLAWBACK).

Αιτούμαι από τον ΕΟΠΥΥ, να με ενημερώσει πόσες χιλιάδες Ευρώ του οφείλω, από πράξεις που έχουν πραγματοποιηθεί στους ασφαλισμένους του (με εξευτελιστικές τιμές), στα εργαστήρια που εκπροσωπώ *.

Από την απάντηση του ΕΟΠΥΥ θα αποφασίσω, το αν θα πρέπει να «παραδώσω τα όπλα» σε άλλους «γνωστούς – άγνωστους» ενδιαφερόμενους (funds που όμως δεν τους αγγίζει το CLAWBACK) ή να συνεχίσω και να πέσω ηρωικά μαχόμενος σε λίγα χρόνια, όντας ανασφάλιστος, λόγω οφειλών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία (γιατί και ο ΕΟΠΥΥ είναι ασφαλιστικό ταμείο και τις οφειλές προς αυτόν θα τις εκχωρήσει στην εφορία)**.

Με την ευκαιρία και με απόλυτο σεβασμό απέναντί σας, δεν σας κρύβω άποψή μου είναι, ότι η όλη μέχρι σήμερα στάση και συμπεριφορά σας, συνηγορεί υπέρ της καταστροφής, αν όχι όλων, των περισσότερων παρόχων υγείας.

Είναι λυπηρό τόσοι εκπρόσωποι, τόσοι έμπειροι στον χώρο, τόσα συνδικαλιστικά όργανα, να μην έχετε να πείτε έστω και μία φορά κάτι το θετικό…..

Μακάρι οι δικές μου αγωνίες να είναι απλά ουτοπίες και η πραγματική κατάσταση να είναι τελείως διαφορετική.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι έχω δίκιο και σας παρακαλώ προκειμένου να ανατρέψετε δική μου αγωνία, προχωρήστε κι εσείς στην ίδια κίνηση προς τον ΕΟΠΥΥ, προκειμένου να ενημερωθείτε ως προς το σύνολο των ποσών που οφείλετε!!!...... (Εκτός αν τα γνωρίζετε και είναι διαχειρίσιμα)

Η κατάσταση γίνεται περισσότερο λυπηρή, διότι αντιλαμβάνομαι ότι πανηγυρίζετε για τις 120 δόσεις, δηλαδή χρεώνετε την εταιρία σας για δέκα χρόνια υποχρεωμένη να πληρώνει από 5.000 έως 20.000 το μήνα!!!...... (Η εταιρία σας θα υπάρχει μετά από 3-5 χρόνια; Αναρωτηθήκατε ποιος θα αναλάβει τις υποχρεώσεις σας;)

Υπάρχει όμως και η περίπτωση να έχετε εσείς δίκιο, διότι εφαρμόζετε και έχετε άλλες πρακτικές στη λογιστική, άγνωστες προς εμάς.

Ακόμα και στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να μας ενημερώσετε ως οφείλατε, προκειμένου να τις εφαρμόσουμε και εμείς, ώστε να μην βρισκόμαστε σε κατάσταση κατάθλιψης.

 *Εγώ και οι λογιστές μου δεν γνωρίζουμε το γενικό ύψος των οφειλών προς τον ΕΟΠΥΥ. Όποιον έλεγχο και αν έχω κάνει, δεν τα κατάφερα και ως εκ τούτου συμμορφώνομαι με ότι μου ανακοινώνει ο ΕΟΠΥΥ. Σε κάθε περίπτωση είναι φοβερό να μην γνωρίζεις τι οφείλεις ως εταιρία (ακόμα και με το μικρότερο συναλλασσόμενο  προμηθευτή μας κάθε μήνα κλείνουμε καρτέλα ως οφείλουμε, κάτι το οποίο δεν εφαρμόζει ο ΕΟΠΥΥ). Με τον ΕΟΠΥΥ άλλο κράτος, άλλοι νόμοι. Ότι ανακοινώνει ο ΕΟΠΥΥ (ανά εξάμηνο)!!! είμαστε υποχρεωμένοι να τα εφαρμόσουμε.

**Οι περισσότερες εταιρίες που οφείλουν σε άλλα νομικά πρόσωπα – προμηθευτές, μεγάλη πιθανότητα υπάρχει να βρεθεί λύση, για τον απλούστατο λόγο ότι κάθε προμηθευτής επιθυμεί και νοιάζεται για εταιρία που συνεργάζεται να υπάρχει συνέχεια.

Στην περίπτωση όμως οφειλών προς στο κράτος (εφορία - ασφαλιστικά ταμεία…), έχεις να κάνεις με συναλλασσόμενα άτομα πολύ μακράν της πραγματικότητας, διότι δεν υπολογίζουν το κόστος επιβολής προστίμων προς τις εταιρίες, δεν τους ενδιαφέρει η συνέχεια των εταιριών, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θα μας χάσουν ως πελάτες!!!!


Το ανωτέρω επιτρέπω να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα σας.

Με εκτίμηση

Μελισσανίδης Παύλος

Τηλ. 6944431226


3. Investments in health care

Private hospitals are often in the public debate being”stigmatised” because of the ownership by private capital. “Nobody should make profit of health services” is a popular saying, but in the real – and modern world – things are not so simple, and the truth may be completely different.

First of all the issue of making money on health care is not (just) connected to the investment side. Suppliers of pharma, medical equipment, and any other item used to run the health service are based on making money. Doctors, nurses, managers and all other staff is making money out of health services. The list could go on, but as health services are one of the big industries in European societies, it of course also involves money making big time.

Behind some of the discussions is also the fear that if private capital is behind the investments in health services, it will lead to inequality, and references to the US health system are common. But there are enormous differences between the European model of health and the American, and is this case the most important issue is this context is not who owns the hospitals, but who pays. That is where the inequality comes into the picture, and the European model builds on (in principle) equal access for all paid by the public health system – whether it is based on general tax revenue (Beveridge system) or on a public insurance system (Bismarck model). Therefore it is the universal coverage that creates equal access to the health system – now who owns the hospitals or other parts of the health system.

Systems in Europe that are based on Beveridge systems and with no (or very small) private hospital sector has traditionally claimed to be free of private capital interests, and as all health services in these systems are paid by the general tax system and does not have to include profits to the investors, this thereby establishes the most equal and fair health systems! This is the arguments often used in the UK and in Scandinavian countries.

As mentioned before in this book, the reality is that these systems are beginning to create huge inequalities, because they are not able to function as intended any more. The inability for these systems to deal with the increased pressure – because of demography and because of rising costs of health equipment and services – are creating intolerable waiting time, and this has mean that those with enough economic means are jumping the queues and cutting their own waiting times by using the private sector, and perhaps going abroad for medical interventions.

Even for less dramatic situations, incentives are being created because the public system does not work properly. In the Copenhagen area of Denmark a new system has been introduced some years for calling medical attention outside of normal working hours. This system has been prone to all kind of criticism, and one of them is very long waiting times when you call them. This has lead to the creation of several private doctors who are easy to access by phone and who promises to be with the patient within very short time. These so-called Uber-Doctors are gaining popularity - but for those who can afford to pay. So the health system, which is strongly built on the basis of equality, creates inequality because the public system does not deliver!

Also people who are not belonging to the very rich are moving in that direction via the enormous growth of private health insurances, mostly seen in Beveridge system countries.[1] In many cases this is (partly) paid by employers who do not want their employees to be victims of long waiting times in the health system because of the subsequent productivity loss.

Waiting times often appear because of a cost saving strategy pursued by health authorities. But the truth is that although there may be immediate savings in policies that create waiting times, in the long run the result will be the opposite, because waiting times means disease progression before interventions are happening, so the argument for investing in reducing waiting times is the same as the argument for investing in prevention of diseases: It is better for the patients, and it is better – and saves money – for the societal economy.

For patients long waiting times are of course a really serious problem. Cancer is a good example, but in general early diagnosis and inventions is preferable for the patients, but indeed also for the societal economy. The loss of productivity, the deterioration of conditions and thus often more expensive long time care, costs society a lot of lost productivity, lost tax revenues and additional health sector costs for dealing with the aggravated conditions and the subsequent long term care.

So in stead of a stubborn rejection of private hospitals, perhaps the debate should turn more toward a realistic debate about whether or not the publicly financed systems can deliver for the future, and if so at what costs, including the wider societal costs as mentioned above.



I. Efficiency in health systems

Efficiency means many different things and it means different things to different people and in different contexts. But for most it means doing things well, successfully and without waste – creating value for money. And – taking the concept a step further – efficiency can be expressed in simple mathematics as to demonstrate the extent to which a given input is used to produce a specific outcome. This again obviously means different things for different sectors, but in health we can give efficiency a more specific and refined meaning – which will be done below – as the concept of quality and value must be incorporated – and to a much higher degree than in many other sectors, for example in traditional industry.

Measuring efficiency in a simple, mechanical way will not work in the health sector. The issue is not (only) about the number of interventions per day, it is also about whether high numbers of interventions leads to many re-admissions and indeed – and increasingly – about the patient reported outcomes in addition to the clinical outcomes.

It should also be noted that efficiency is different from effectiveness, which normally is a much simpler concept of getting a desired result in quantitative rather than qualitative terms, for example by setting a quantitative goal for mechanical production. This may sound simple and obvious, but the distinction is not always made clear in discussions about health policies, including by policy makers, where arguments often are based on data that focuses on the quantitative rather than the qualitative, such as length of stay in hospitals, number of specific interventions, etc.

The same can also be seen in reimbursement systems where quantity often is rewarded with less consideration for quality and patient perceptions. Some uses of DRG systems come to mind, and this is rather central to the discussion about introducing value based health care methods – also in determining the form and shape of reimbursements. Quality already plays an increasing role in recent evolutions in reimbursement systems, but it should be expected that patient reported outcomes – and in general the concept of value[1] – will play an increasing role in the coming years. This again means firstly that the individual units in the health systems – including hospitals – must work to define the optimum point of efficiency (or value creation) considering quite a large number of indicators, and secondly that the health system as such will need to cooperate more closely if and when the so-called bundled payment systems are introduced.

It would be so nice and easy for all of us in our societies if we could avoid all this discussion about how to improve performance of health systems, and just concentrate on treating everybody to the highest standards existing. But the demands for higher efficiency in health come from the various pressures mentioned in the introduction, and presently three out of four Euro’s spent on health are funded from governments (whether the services are provided by public or private entities) and health spending accounts for around 15% of all government spending across the OECD. [2]

With all the other needs for public financing, and considering the changing balanced between retired people and younger tax payers, there is little room for additional reallocations of budgets to health spending, and there is a strong imperative for health systems to maximise value for money. [3]



Φιάσκο με τους τιμοκαταλόγους στις ιδιωτικές κλινικές

Σε φιάσκο κινδυνεύει να καταλήξει η ανάρτηση τιμοκαταλόγων από τις ιδιωτικές κλινικές. Ο σκοπός να ξέρει ο ασθενής την ώρα της εισαγωγής του το συνολικό κόστος της νοσηλείας, δεν επιτυγχάνεται.

Δημοσίευση: 29 Νοεμβρίου 2019

Γράφει: Καραγιαννοπούλου Δέσποινα
Επιχειρηματικό Ρεπορτάζ Υγείας

Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι που καθιστούν ανεφάρμοστη την εφαρμογή της εγκυκλίου που εντάσσεται στο νόμο 4600 και ορίζει την ανάρτηση τιμοκαταλόγων από τις ιδιωτικές κλινικές τόσο για τα χειρουργεία όσο και για τις διαγνωστικές εξετάσεις που πραγματοποιούν, υποχρέωση που θα έπρεπε να έχουν εκπληρώσει από τον Μάρτιο.

Οι λόγοι αυτοί είναι: ότι στις τιμές του τιμοκαταλόγου δεν μπορούν να συμπεριληφθούν τρεις περιπτώσεις εφόσον ανακύψουν:

  1. τι γίνεται σε περίπτωση επιπλοκών της ασθένειας του ασθενή
  2. τι γίνεται σε περίπτωση που ο ασθενής χρειαστεί μονάδα εντατικής θεραπείας και
  3. όταν οι διαγνωστικές εξετάσεις τροποποιηθούν ανάλογα με την πορεία της νοσηλείας.

Σε συνομιλία που είχαμε με παράγοντα του κλάδου, μας επεσήμανε ότι δεν επέρχεται διαφάνεια με την υποχρέωση ανάρτησης τιμοκαταλόγου, διότι ο ασθενής ή ο συγγενής ενδιαφέρεται για το συνολικό κόστος της νοσηλείας, προκειμένου σύμφωνα με τις οικονομικές του δυνατότητες, να επιλέξει ανάμεσα στα ιδιωτικά νοσοκομεία ή ανάμεσα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, η ιατρική εκτός από τα προγραμματισμένα χειρουργεία στα οποία μπορεί να υπάρξει τιμοκατάλογος όταν πραγματοποιηθούν και εφόσον δεν υπάρχουν επιπλοκές σε όλα τα υπόλοιπα περιστατικά για τα οποία η διάγνωση προσδιορίζεται βάσει των διαγνωστικών εξετάσεων που απαιτούνται, οποιαδήποτε ανάρτηση τιμών των ιατρικών πράξεων δεν συνεπάγεται διαφάνεια ούτε και προκύπτει το συνολικό κόστος. Τουτέστιν, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο παραπλάνησης του ασθενή και των συγγενών του. Άρα ο σκοπός να ξέρει την ώρα της εισαγωγής του το συνολικό κόστος της νοσηλείας δεν επιτυγχάνεται.

Την ίδια στιγμή, επισημαίνει άλλος παράγοντας του κλάδου, το γεγονός ότι σήμερα υπάρχουν πάροχοι τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στην δευτεροβάθμια περίθαλψη που δεν υποχρεούνται στην ανάρτηση τιμοκαταλόγου δείχνει ότι υπάρχει κάποια δυσμένεια απέναντι στις ιδιωτικές κλινικές.

Την ίδια στιγμή, από την εφαρμογή της εγκυκλίου αναμένεται να ανακύψουν και θέματα ανταγωνισμού ανάμεσα στις κλινικές, λένε οι πηγές μας, τονίζοντας ότι μπορεί κάποιοι να αναμένουν αποκλιμάκωση τιμών, αλλά ξεχνούν πολλούς παράγοντες, όπως το δυσβάσταχτο clawback, τις σημαντικές μειώσεις τιμών στις διαγνωστικές εξετάσεις, τα διαφορετικά προγράμματα που έχουν συναφθεί με τις ασφαλιστικές εταιρείες κ.λπ.

Από όσο γνωρίζουμε, εντός της προσεχούς εβδομάδας τα μέλη της ΠΕΙΚ (Πανελλήνια Ενωση Ιδιωτικών Κλινικών) σκοπεύουν να συναντηθούν προκειμένου να οριστικοποιήσουν την μορφή αυτών των τιμοκαταλόγων, καθώς θα είναι δύο, άλλο για τα χειρουργεία και άλλο για τις διαγνωστικές εξετάσεις.


Θεσσαλονίκη: Ιδιωτικές κλινικές της πόλης θα περιθάλψουν αφιλοκερδώς τραυματίες του σεισμού της Αλβανίας

Ιδιωτικά νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με τον Ιατρικό Σύλλογο (ΙΣΘ), θα περιθάλψουν αφιλοκερδώς τραυματίες από τον πρόσφατο ισχυρό σεισμό που έπληξε την Αλβανία. Ο πρόεδρος του ΙΣΘ, Νίκος Νίτσας, ενημέρωσε για την την πρωτοβουλία αυτή την πρόξενο της Αλβανίας στη Θεσσαλονίκη, Ενκελέντα Ραμίζι (Enkeleda Ramizi),εκφράζοντας και τα συλλυπητήρια των γιατρών του Συλλόγου.

Τη μεταφορά των ασθενών θα συντονίσουν οι διπλωματικές αρχές της Αλβανίας στην Ελλάδα, σε συνεννόηση με τους κλινικές και τους γιατρούς, για το είδος και τον αριθμό των περιστατικών κι ανάλογα και με την πληρότητα της κάθε κλινικής. Οι ιδιωτικές κλινικές που θα περιθάλψουν τους τραυματίες από τον σεισμό είναι οι εξής: "Άγιος Λουκάς", "Βιοκλινική", "Γενική Κλινική Θεσσαλονίκης", "Ιατρικό Διαβαλκανικό", "Κυανούς Σταυρός Euromedica" και "Λ. Σαραφιανός".



Χρήσιμοι σύνδεσμοι